Dit jaar heb ik mezelf de uitdaging gegeven om zo veel mogelijk ervaring op te doen bij verschillende schepen en verschillende vaargebieden. Een grote platbodem op de Waddenzee kan daar natuurlijk niet aan ontbreken. Dus terwijl ik na Sail Amsterdam ben doorgereisd naar Harlingen om hier twee maanden op de Johanna Engelina te varen, is Lex vanuit Amsterdam terug naar ons eigen bootje in de Veerhaven gegaan.
Vanaf een afstandje kan ik meegenieten van de progressie die er wordt gemaakt aan dek. Tot aan het middendek is de verschansing en het dek ontroest, geprimed en — afgezien van het dek — zit er ook al een mooie topcoat op. Het is zelfs gelukt om vast wat details terug te brengen.
Ondertussen ben ik elke week met 30 enthousiaste Duitse schoolkinderen het Wad over aan het varen. Van droogvallen tot borrelen in het Zwaantje; ik leef de volle bruine-vloot-ervaring. Ondertussen heb ik dan ook voldoende tijd om 's avonds in mijn vooronder ons eigen ISM-systeem vorm te geven en de bijbehorende noodprocedures te schrijven.
